Þungur

taktur frá sneriltrommum,
bakraddir, píanó, fiðla og fuglasöngur
flýtur mjúklega úr hátalara,
hreinsar hugann,
fyllir rýmið,
og opnar minningarbankann.
Mannveran situr við stýrið
frjáls og mjúk innan í sér
starir á óendanlegt ljósið á himninum,
meðan fagrir hljómar
renna saman við gamlar og nýjar myndir.
Myndir af liðnum tíma,
fólki, stöðum, samtölum og atvikum
góðum, slæmum, döprum, ljótum og fallegum,
huggandi, særandi, gefandi, þroskandi.
Margt er gleymt og grafið
leystist fljótt og vel,
fyrirgefið og horfið í eilífðina,
eitri breytt í meðal.
Annað er geymt en ekki gleymt
og þarf lengri tíma til að jafna sig.
En það er nógur tími
og það jákvæða sigrar næstum alltaf.
Opin hugur, stórt hjarta, viska, kjarkur, umhyggja, víðsýni og kærleikur
er allt sem þarf:-)

Konan

situr við eldhúsgluggann
og starir í gegnum glerið.
Hún starir tárvotum augum
en sér ekki neitt.
Sér hvorki götuljósin
sem speglast í regnblautum götunum
né bílana sem keyra framhjá.
Hún sér ekkert
því hún er föst í sínum eigin hugsunum.

Hugsunum sem fara í marga hringi
fram og til baka.
Hún hugsar um vandamálin
sem þarf að leysa sem fyrst
á sem bestan og hljóðlegastan hátt.

Ákvörðun er tekin
en eitthvað í umhverfinu breytist
og snýr henni á hvolf.
Önnur lausn er viðruð
en þá kemur einhver
með nýtt sjónarhorn
sem breytir miklu.

Mismunandi ákvarðanir
eru teknar
eftir stað og stund
hverju sinni.

Konan situr við gluggann
og hugsar allt upp á nýtt
hring eftir hring,
talar við aðra,
grætur af reiði og sorg,
en kemst ekki að niðurstöðu.

Hvað á konan að gera?

Eitthvað

dularfullt er á seyði.
Læðist lúmskt í myrkrinu
kemur smám saman í ljós
en springur að lokum út af krafti
á óvæntum stað
á undarlegum tímapunkti.

Markmið þess er ekki nógu gott
og áhrifin enn verri
því það ruglar dæminu
og snýr sumu á hvolf.

Ástæða birtingar þess nú
er óskýr.
Margt kemur til greina
en ekkert eitt sem hægt er að benda á.

Hugmynd að brottför þess er í mótun
en ekki alveg í sjónmáli
því huga þarf að mörgu,
líta á öll sjónarhorn
og einhver tími þarf að líða
til að komast að rökrétti og vitrænni lausn.

En svo er líka hægt að vona
að þetta hverfi af sjálfu sér
því það er einn möguleikinn í stöðunni.

Útlit

fyrir notalegt kvöld.
Nýbúið að borða ljúffenga máltíð
spóla komin í tækið
og kertaljós um allt hús.
Sest í sófann
og kveikir á tækinu.
Skyndilega kemur blár blossi úr innstungunni
og svo eldur.
Stekkur til og reynir að slökkva eldinn
en í sama mund brotnar kerti í tvennt
og fellur í gólfið.
Eldur læsir sig í allt sem fyrir verður
teppi, húsgögn og gardínur
með ógnarhraða.
Íbúðin full af báli og reyk
sést ekki út úr augum.
Dettur máttlaus í gólfið
reykurinn þrýstir lofti og súrefni úr lungum.
Alveg að missa meðvitund
sálin að því komin að yfirgefa líkamann.
Þá heyrist brothljóð
og engill í mannsmynd birtist
íklæddur þykkum hlífðarfötum
með hjálm og grímu.

Vaknar í hvítu rúmi
birtan allt í kring
með slöngu í nefi
og umbúðir á líkama.
Reykkafarinn situr á stól við hliðina á rúminu
og brosir af gleði og feginleika
yfir því að hafa bjargað lífi.
Brosir á móti og þakkar lífsgjöfina
með faðmlagi og kossi.


Ekki mjög frumlegur texti í þetta sinn;-)
en hann spratt fram í huga mér áðan þegar ég var búin að horfa á mjög góða mynd sem heitir Ladder 49 og fjallar um slökkviliðsmenn í USA. Mæli með þeirri mynd:-)


Ég vona af öllu hjarta að ég eða aðrir eigi aldrei eftir að upplifa svona lífsreynslu.

Frásagnir

sem skera hjartað.
Tárin brjótast fram.

Litlar sálir
strákar og stelpur
varnarlausar
fara á mis við ást og umhyggju.
Skipulega brotnar niður
með andlegum og líkamlegum
pyntingum, aðferðum og orðum.

Engin má vita hvað gengur á
hver mun trúa
hræddu barni.

Veröldin verður ljót og grimm
langt fram á fullorðinsár
afleiðingar fylgja þeim alla ævi.
Sumir einstaklinganna
ná að vinna ágætlega úr reynslunni
og byggja sig upp
en aðrir brotna enn meir
og geta ekki höndlað tilveruna.

Eftir áratuga bælingu
tekur hugrekkið völdin
og fortíðin
kemur í ljós.
Samfélagið situr orðlaust
og horfir á
meðan sársaukinn sker hjörtun.

Þú

ég, hún, þau, við, þær, hann,
Bregðast allir eins við aðstæðum?
Nei, já, veit ekki
og kannski sem betur fer.
Eitthvað búið að ákveða
hugmynd, viðburður,
ekki kannski lofa, en jafnvel svona hálft í hvoru,
sjáum til
bíða, ekki hægt núna.

Atvik, samtal, gleði, leiði, óvart,
hugsunarleysi,
sagt frá í óspurðum fréttum,
var það þannig?
Eða voru málsatvik öðruvísi?

Hver gerði hvað?
Hver er ánægður?
Hver er sár?
Hver er hlutlaus?
Hver tekur inn á sig?
Hver miklar fyrir sér?
Hver er rólegur
kannski alveg sama?
Skiptir máli hver á í hlut?
Hvaða persónur eru þetta?
Nálægar, fjarlægar, kunnugar, ókunnugar?

Að segja eða ekki segja.
Sumt má kyrrt liggja.

Að gæta orða sinna getur verið mikil list..

Ferðalag

Tilhlökkun hellist yfir
kemur
og fer.
Ferðaplan að fæðast
hugmyndir hringsnúast.
Nokkrar heimsóknir,
viðburðir
og staðir
sameinaðir
á þessu ferðaflakki.

Loforð gefið
sem reynt verður að standa við
helst áður en ferðalag hefst.

Hvaða dag
verður lagt í hann?
Fimmtudag,
föstudag.
Hvaða ferðamáti
hentar hverju sinni?
Bátur
bíll
keyra
sigla?
Tímasetningar
þurfa að henta fleirum.
Vantar einhverjum far,
hver verður ferðafélagi?
Hvenær til baka,
og hvernig?

Nóg af viðburðum sem bíða
þegar komið er í bæinn
sem allir hafa ákveðna dagsetningu
og a.m.k. einn þeirra
inniheldur lítið ferðalag
á allt annan landshluta.